حمله خونین اسرائیل به غزه و تاکتیک » صدای سوم «

مورد دیگر بحثی بود که بعد از حمله خونین اسرائیل به غزه ، در گرفت. اعلامیه کمیته مرکزی در محکومیت جنایات اسرائیل ( ضمیمه 25 ) که مثل معمول توسط رفقای کمیته تبلیغ و ترویج نوشته شده بود ، بعد از انتشار مورد اعتراض بعضی از اعضای کمیته مرکزی قرار گرفت. اینها معتقد بودند که در راستای تاکتیک «صدای سوم» باید در کنار اسرائیل ، حماس را نیز محکوم کرد. زیر فشار این رفقا ، کمیته مرکزی به ر. تقی مأموریت داد که اعلامیه دیگری بنویسد ( ضمیمه 26 ). موضع متناقض بعضی از این رفقا در همین قضیه نشان داد که مهم تر از مسئله غزه ، همچنان پس لرزه های کنگره سیزدهم است که گرایش های ظاهراً ناهمگونی را به تکاپو وامیدارد و به هم نزدیک می سازد. برای نشان دادن تناقض گویی اینها در باره مسئله غزه ، کافی است یادآوری کنیم که بعضی از این رفقا که محکوم سازی جنایات اسرائیل در اعلامیه اول کمیته مرکزی را موضعی یک جانبه می نامیدند ، نام شان در پای طوماری اعتراضی آمده بود که در آن روزها به ابتکار رفیق تراب حق شناس و عده ای دیگر تهیه شد و افراد زیادی از جریان های سیاسی مختلف آن را امضاء کردند ، طوماری که جنایات اسرائیل را آشکارا محکم تر از اعلامیه اول کمیته مرکزی ( که مورد انتقاد این رفقا بود ) محکوم می کرد. (ضمیمه 27). جالب این که بعضی از این رفقا در صحبت های درونی ادعا می کردند که نام شان بدون اطلاع خودشان در آن طومار آمده ، اما نمی خواستند این را علناً اعلام بکنند. و جالب تر این که رفیقی که خود یکی از جمع کنندگان امضاء برای آن طومار بود نیز به جرگه منتقدان اعلامیه اول کمیته مرکزی پیوسته بود!