توضیحی بیش از حدِ معقول حق به جانب

ضعف بزرگ توضیح رفقای طرف مقابل ما این است که بیش از حد معقول حق به جانب است. آنها می گویند در اعتراض به فضای تنش آلود حاکم بر مباحثات سازمانی در باره «نحوه تنظیم مناسبات میان گرایش ها» نامه سرگشاده ای در درون تشکیلات نوشته اند که مایه رنجش عده ای که مخاطب آن بوده اند ، گردیده و آنها را به فکر جدایی انداخته است. و از آن پس هر چه نویسندگان نامه تلاش کرده اند اختلافات را حل وفصل کنند و راهی برای همزیستی تشکیلاتی پیش پا بگذارند ، کارگر نیفتاده و طرفداران تشکیلات تک گرایشی که جز نظر خود حاضر به تحمل هیچ گرایش دیگری نیستند ، انشعاب کرده اند ( ضمیمه ۲ ) . این ادعا چنان یک جانبه است که حتی «دُم خروس» مشهود در توضیحات خود این رفقا نیز بی پایگی آن را نشان می دهد: آنها در اطلاعیه اول خود اعتراف می کنند که معترضان به نامه سرگشاده خواهان روشن شدن نام متهمان و موارد اتهام اشاره شده در آن نامه بوده اند. خواننده اطلاعیه قاعدتاً می خواهد بداند که آیا خواست معترضان برآوره شد یا نه. پاسخ منفی است. نویسندگان نامه سرگشاده به هیچ وجه حاضر نشدند نام و موارد اتهام کسانی را که آنها را به ارتکاب اعمال «غیر کمونیستی» ، «غیر انسانی» و «غیر رفیقانه» متهم کرده بودند ، روشن کنند تا شرایط لازم برای بررسی مشخص مسأله فراهم گردد. چرا؟ برای پاسخ قانع کننده ای به این سؤال ناگزیریم گزارش مستندی از روند شکل گیری بحران و مراحل مختلف آن به دست بدهیم.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: