توضیحی بیش از حدِ معقول حق به جانب

ضعف بزرگ توضیح رفقای طرف مقابل ما این است که بیش از حد معقول حق به جانب است. آنها می گویند در اعتراض به فضای تنش آلود حاکم بر مباحثات سازمانی در باره «نحوه تنظیم مناسبات میان گرایش ها» نامه سرگشاده ای در درون تشکیلات نوشته اند که مایه رنجش عده ای که مخاطب آن بوده اند ، گردیده و آنها را به فکر جدایی انداخته است. و از آن پس هر چه نویسندگان نامه تلاش کرده اند اختلافات را حل وفصل کنند و راهی برای همزیستی تشکیلاتی پیش پا بگذارند ، کارگر نیفتاده و طرفداران تشکیلات تک گرایشی که جز نظر خود حاضر به تحمل هیچ گرایش دیگری نیستند ، انشعاب کرده اند ( ضمیمه ۲ ) . این ادعا چنان یک جانبه است که حتی «دُم خروس» مشهود در توضیحات خود این رفقا نیز بی پایگی آن را نشان می دهد: آنها در اطلاعیه اول خود اعتراف می کنند که معترضان به نامه سرگشاده خواهان روشن شدن نام متهمان و موارد اتهام اشاره شده در آن نامه بوده اند. خواننده اطلاعیه قاعدتاً می خواهد بداند که آیا خواست معترضان برآوره شد یا نه. پاسخ منفی است. نویسندگان نامه سرگشاده به هیچ وجه حاضر نشدند نام و موارد اتهام کسانی را که آنها را به ارتکاب اعمال «غیر کمونیستی» ، «غیر انسانی» و «غیر رفیقانه» متهم کرده بودند ، روشن کنند تا شرایط لازم برای بررسی مشخص مسأله فراهم گردد. چرا؟ برای پاسخ قانع کننده ای به این سؤال ناگزیریم گزارش مستندی از روند شکل گیری بحران و مراحل مختلف آن به دست بدهیم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: