ضمیمه 2 . اطلاعیه جدائی کمیته مرکزی و قطعنامه کنگره آنها

در این جا به ترتیب اطلاعیه جدائی کمیته مرکزی و قطعنامه کنگره آنها را نقل می کنیم:

اطلاعیه کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر )
پیرامون جدایی بخشی از رفقای سازمان
در سی امین سالگرد تاسیس » راه کارگر » متاسفیم که به اطلاع عموم برسانیم که بخشی از اعضای سازمان ما تصمیم قطعی خود را برای جدایی و پایان دادن به وحدت سازمانی اعلام کرده و آنرا به مورد اجرا گذاشه اند . این جدایی ناشی از اختلاف نگرش در مناسبات مربوط به فعالیت جمعی سیاسی و چگونگی تنظیم رابطه گرایش های فکری متفاوت درون سازمان است. این اختلاف که خود را در موضوع ضوابط حاکم بر شیوه کار رسانه های سازمان نیز نشان میداد ، عواقب خود را در مناسبات اعضا با یکدیگر نیز بروز داد .
تفاوت نگرش پیرامون مسایل فوق در جریان بحثهای مربوط به آنها بویژه در یکساله اخیر فضای درونی سازمان را تنش آلود و زمینه گفتگو را نامناسب کرده بود. در متن چنین وضعیتی در تاریخ 22 فروردین 1388 تعدادی از اعضای سازمان با انتشار یک نامه درونی ، ضمن اعتراض به فضای موجود ، خواهان مبارزه با آن شدند. اکثریت اعضای کمیته مرکزی سازمان نیز به صفت فردی این نامه اعتراضی را امضا کرده بودند.
بعد از انتشار این نامه سرگشاده درونی، شمار دیگری از اعضای سازمان ، به مضمون و روش جمع آوری امضا این نامه اعتراض کردند. آنها نشست های جداگانه خود را تحت عنوان مخالفان نامه سرگشاده برگزار کرده و خواستار آن شدند که : موارد اتهام مندرج در نامه و نام متهمین اعلام شود. در این میان یکی از ان رفقا ، که عضو مرکزیت بود ،از ادامه حضور در جلسات کمیته مرکزی خودداری کرد. کمیته مرکزی در پاسخ به اعتراض این رفقا از آنان خواست که در نشست منظم مجمع عمومی و در بحث همگانی مسایل مورد اختلاف بررسی شود . اما متاسفانه رفقای معترض از پذیرش این پیشنهاد خودداری کرده و به تحریم مرکزیت و جلسات عمومی آن ادامه دادند. ما همچنین به این رفقا پیشنهاد کردیم که چنانچه دیگر به صلاحیت کمیته مرکزی باور ندارند با فراخواندن کنگره 14 سازمان و یا یک کنگره فوق العاده پیش از موعد ، ضمن بحث و تصمیم گیری پیرامون اختلافاتمان ، کمیته مرکزی جدیدی را با رای اکثریت اعضای کنگره انتخاب کنیم. پیشنهاد دیگر کمیته مرکزی به رفقای خواهان جدائی ، به تعویق انداختن آن به منظور بحث و تبادل نظر بیشتر برای شفاف شدن موارد اختلاف و حداقل شکل گیری پلاتفرمهای روشن ومشخصی که با مراجعه به آن ، موارد اختلاف برای اعضاء سازمان روشن گردد. اما متاسفانه این پیشنهادات نیز مورد پذیرش رفقا قرار نگرفت . ما حتی پیشنهاد کردیم که برای حفظ وحدت سازمانی به صورت دو فراکسیون تشکیلاتی مستقل ( اما زیر یک سقف ) فعالیت کنیم ، که این خواسته هم از طرف آنان رد شد . کمیته مرکزی همچنین خواستار آن بود که موارد اختلاف را برای یک دوره به بحث علنی بگذاریم تا فعالین جنبش چپ نیز در جریان مباحثات ما قرار گیرند و تنها پس از شفاف سازی اختلافات و در صورت ضرورت و بحث کافی امر جدائی را به مرحله اجرا درآورند . آخرین پیشنهاد ما تعویق این جدایی در شرایط بر آمد اخیر اعتراضات توده ای در ایران و به منظور سازماندهی حمایت موثر و یکپارچه از جنبش داخل بود ، که آن هم رد شد! از اینرو علیرغم نظر اکثریت کمیته مرکزی و دست کم نیمی از اعضای سازمان ، این جدایی بر ما تحمیل شد.
ما ضمن مخالفت با این جدایی ، آشکارا اعلام میکنیم که از دید ما هیچ یک از اختلافات موجود در سطحی نیست که مبانی مشترک برنامه ای و اساسنامه ای سازمان ما را خدشه دار کند. ما معتقدیم این حد از اختلاف و تفاوت در نگرش ،که لازمه پویایی و طراوت فکری است،در چهارچوب یک سازمان انقلابی و آزادیخواه کمونیستی می گنجد . ما بر این باوریم که جدایی این بخش از پیکره سازمان ، پراکندگی در صفوف جنبش سوسیالیستی را بیش از پیش دامن زده و به روحیه وحدت طلبی در طیف بزرگ هواداران آزادی ، سوسیالسم و خودحکومتی کارگران و زحمتکشان آسیب میرساند. ازاینرو ما کماکان خواهان همکاری و مبارزه مشترک هستیم .
ما در آینده اسناد و گزارش تفصیلی دیگرموضوعات مورد اختلاف و روند این جدایی را در اختیار عموم قرار خواهیم داد .

زنده باد آزادی! زنده باد سوسیالیسم !

7 ژوئیه 2009 –  16 تیر

کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر )1388

*****************************

قطعنامه کنگره درباره جدايی بخشی از رفقای سازمان

١- کنگره چهاردهم سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر ) با تاييد اطلاعيه کميته مرکزی منتخب
کنگره سيزدهم در مورد اين جدايی به تاريخ ٧ ژوئيه ٢٠٠٩ (ضميمه ) بر نکات زير تاکيد می کند: – همانطور که در بياينه مذکور آمده » اين جدايی ناشی از اختلاف نگرش در مناسبات مربوط به فعاليت جمعی سياسی و چگونگی تنظيم رابطه گرايش های فکری متفاوت درون سازمان است.» ترجمه عملی اين اختلافات درروند دمکراتيزاسيون هر چه بيشتر مناسبات زندگی سياسی جمعی ما خود را نشان داد.* هر چه اختيارات مرکزيت با مصوبه های کنگره به سمت مجامع عمومی تر اعضا سوق پيدا کرد، تناقضات رابطه بين گرايش های فکری متفاوت با بن بست روبرو شد. از نظر ما اين بن بست ناشی از عدم تحمل گرايش های متفاوت، هر چند استوار بر مبانی مشترک برنامه ايی، ازجانب فعالان بخش جدا شده از سازمان بود. ما بر آن بوده و هستيم که گرايشهای متفاوت، که در چهارچوب مبانی برنامه مصوبۀ کنگره اول سازمان ما قرار دارند، می توانند کماکان بر اساس روالهائی که طی سالهای اخير برای همرزمی و مبارزه مشترک در سازمان ما شکل گرفت به فعاليت جمعی ادامه دهند. نمونه عدم تحمل گرايش های متفاوت و عدم پذيرش عملی آزادی بيان واقعی گرايشها خود را در برخورد رفقای جدا شده در مورد شرکت يکی از گرايشهای فکری در رفراندم مربوط به تعيين ضوابط حاکم بر رسانه های سازمان نشان داد. نشست مورخه ٣ ماه مه اين رفقا مصوب کرد که : آنها در هيچ رفراندومی که سئوال مربوط به حذف » ديدگاه » (جايگاه مقالاتی از اعضا که از نظر آنها مخالف و ناهمخوان با مصوبات سازمانی است ) شرکت نمی کنند. اين چيزی جز درخواست حذف آن گرايش فکری نبوده و نحوه نگرش به تحمل نظر مخالف و آزادی بيان را نشان می دهد. – در دوره مباحثات برای چگونگی ضوابط حاکم بر رسانه ها و همچنين بحث های سياسی درباره کشتار فلسطينی ها در غزه ، فضای سازمان تنش آلود شد. در متن چنين وضعيتی در تاريخ ٢٢ فروردین 1388 (22 آوریل 2009)تعدادی از اعضای سازمان با انتشار يک نامۀ درونی ، ضمن اعتراض به فضای موجود خواهان مبارزه با آن شدند.(ضميمه ٢) اکثريت اعضای کميته مرکزی سازمان نيز به صفت فردی اين نامه اعتراضی را امضاء کرده بودند. اين نامه ابهامهايی در فرمولبندی داشت و مثلا در مورد اتخاذ تاکتيک و تعيين تصميم سازمانی بر اساس رای اکثريت باعث سوء استفادۀ مخالفان شد و عليرغم توضيحات لازم که در مصوبات کميته مرکزی هم آمده و در اين نوشته خواهد آمد، آنها از اين سوء استفاده دست نکشيدند.† اما ما بر آنيم که اين نوشته بر خلاف نظر رفقای جدا شده ، چنانکه در مصوبات آنها اعلام شده است، علت اين جدايی نبوده و تنها بهانه ای شد که رفقای جدا شده حرکت خود را در پناه آن برای جدايی پيش برند. ‡ با انتشار اين نامه، آنها نشست جداگانه ای از نشستهای عمومی اعضای سازمان تحت عنوان » مخالفان نامه سرگشاده » در تاريخ ١٩ آوريل ٢٠٠٩ تشکيل دادند. از اين پس بنا بر مصوبات نشست های آنان در (ضمیمه 3) می آيد شرکت در جلسات عمومی سازمان داده شده توسط کميته مرکزی مرکزی را هم تحريم کردند.( ليست و متن کامل مصوبات نشست های جداگانه آن رفقا و پاسخهای کميته مرکزی به نمايندگی از جانب نشستهای عمومی سازمانی اعضا را ضميمه ٣ به ترتیب تاریخ آروده ایم تا تصویر واقعی از اختلافات در اختيار علاقمندان قرار گيرد. در تاريخ پنج شنبه ٢٨ ماه مه نشست مشترک کميته مرکزی با هيئت نمايندگی رفقای جدا شده بنابر پيشنهاد کميته مرکزی و پذيرش آنها برگزار شد. جمع بندی اين رفقا از اين مذاکره (در ضميمه نا متن کامل اين جمع بندی منعکس است ) در کلام نهايی اين بود که فعاليت مشترک موافقين و مخالفين نامه سرگشاده در يک سازمان مقدور نيست و بايد وارد مرحله اجرايی جدايی شد. اما جمع بندی کميته مرکزی اين بود که عليرغم تاکيد ما بر اين نکته که اختلافات ما در چهارچوب مبانی برنامه و اساسنامه سازمان است و ضمن ادامه تلاش برای ممانعت از جدايی ، اگر اين رفقا همچنان بر جدايی تاکيد دارند ما خواهان تداوم مذاکره برای بررسی راه های جدايی متمدنانه هستيم و از نظر ما حتی اگر کار به جدايی بکشد ، اشتراکات پايه ای ما اين امکان را ميدهد که نوعی خاص و الگوی تازه ای از جدايی را که درعين حال اشتراکات ما را نيز منعکس کند به جنبش چپ ارايه دهيم . در تاريخ ٢٠ ژوئن مذاکره هيئت نمايندگان رفقای جدا شده و هيئت منتخب کميته مرکزی برای حل و فصل اجرايی امر جدايی انجام شد. در اين مذاکره هيئت منتخب کميته مرکزی به اين رفقا به ترتيب پيشنهاد کرد که جدايی به تعويق بيفتد و پس از يک دور بحث علنی در يک کنگره مشترک برای حل اختلافات به شيوه اصولی اقدام شود ، و اگر اين پيشنهاد را رد ميکنند و همچنان بر جدايی تاکيد دارند، به صورت دو فراکسيون مستقل تشکيلاتی و با حفظ برخی فصول مشترک امر جدايی را به انجام رسانيم که همه اين پيشنهادات توسط اين رفقا رد شد و با محمدرضا شالگونی تاسف اين جدايی بر ما تحميل شد. کنگره چهاردهم سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) با ابراز تاسف از اين جدايی اعلام می کند که از ديد ما هيچ يک از اختلافات موجود درسطحی نيست که مبانی مشترک برنامه ای و اساسنامه ای سازمان ما را خدشه دار کند. ما معتقديم اين حد از اختلافات و تفاوت در نگرش، که لازمه پويائی و طراوات فکری است، در چهارچوب يک سازمان انقلابی و آزاديخواه کمونيستی می گنجد. از اينرو ما کماکان خواهان همکاری و مبارزه مشترک هستيم و بعد از تلاش های سالهای اخير برای فعاليت متحدانه همه هواداران سوسياليسم، يکبار ديگر از همه آنها که می توانند بر اساس پايه ای ترين موازين مربوط به رهايی از سلطه سرمايه و آزادی واقعی انسانی مبارزه کنند دعوت به متحد کردن مبارزه خودمان می کنيم.

کنگره چهاردهم سازمان کارگران انقلابی ايران ( راه کارگر )
مرداد ١٣٨٨
____________________________________________________________________

*
گزارش با وجود روايت عينی در وجوه غالب خود از منظر دموکراتيزه شدن مناسبات تشکيلاتی به بحران برخورد کرده است.
بن بست در مناسبات تشکيلاتی هر چند عامل بی واسطه و مقدم بحران بشمار می رود ، اما بر بستر بحرا ن سياسی نظری
عميق تری سرباز کرده است. (نظر اقليت )

نحوه جمع آوری امضا موجب رنجش پاره ای از رفقای اعضای سازمان شد و تاثير منفی بر روند قضايا داشت . ( نظر اقليت )

‡ طرح پاره ای از مسايل ناروشن و مبهم در نامه سرگشاده موجب واکنش ناهنجار و بهانه ای مناسب برای جدايی شد. (نظر اقليت ).

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: