ضمیمه 16 . شانزدهم ژوئیه ٢٠٠٨از روبن به کمیسیون نظارت

به کمیسیون نظارت مرکزی و رسید گی به شکایات!
رفقای عزیز،
پس از قریب چهل روز که از انتشار اعتراض من نسبت به برخورد ر. تقی روزبه ( ششم ژوئن ٢٠٠٨) و از آن پس دو نامه‌ بعدی من به کمیته مرکزی( به تاریخ ٣٠ ژوئن و ٣ ژوئیه٢٠٠٨ )می‌گذرد بالاخره کمیته مرکزی سازمان در یازدهم ژوئیه بررسی خود را در مورد شیوه برخورد ر. تقی انتشار داد.

در گزارش کمیته مرکزی آمده است:» در رابطه با نامه ر- روبن به ک.م ، بحث کافی صورت گرفت و پاسخ زیر از جانب ک.م تصویب شد . در رابطه باپرسش اول رفیق ، کمیته مرکزی با انتشار پروتکل نشست 36 خود، به سئوال اول وی مبنی بر معیار عملکرد نشریات بر اساس مصوبه کنگره اول و قرار جلسه 17 کمیته مرکزی ، صراحتا پاسخ مثبت داده است . در مورد پرسش دوم وبند های الف – ب – ج رفیق ، کمیته مرکزی بر آن است ؛ در رابطه با امر انتقاد از رفیق تقی ، تا حدیکه کمیته مرکزی به آن اشراف داشته است ، به بخش هایی از شیوه برخورد ر- تقی انتقاد دارد. ودر باب ورود به ریز مسائل ، نامه های ر- تقی به میم هم است ، که تا حال بررسی نشده و رسیدگی به آنرا در گرو تشکیل کمیسیون حل اختلاف و رسیدگی بحران می دانیم.»

اما شیوه برخورد ر. تقی که اکنون همه اعضای سازمان در جریان آن قرار دارند چیست؟
١- در ارتباط با من ترور و تخریب شخصیت تا حد هتک حرمت فردی، شخصی و اخلاقی.
٢- آلت دست خواندن اعضای هئیت تحریریه(رفقا امیر، مریم و شهاب).
٣- توهین به مسول نشریه ر.منصور ( آلت دست پولیت بورو و……).

٤- تحریم شرکت در جلسه هئیت تحریریه سایت، تهدید عدم دادن مقاله به سایت تا زمانی که برای او حق ویژه بر فراز ضوابط و مقررات سازمانی حاصل آید.
٥- عدم شرکت در جلسه کمیته تبلیغ و ترویج و توهین به مسئولان این کمیته طی نامه ای که کمیته تبلیغ و ترویج از انتشتار علنی آن در سازمان خودداری کرده است.
٦- تهدید مشابه نشریه سازمان و منع مسئول آن از انتشار مقالات وی در این نشریه.

ر.تقی ترور شخصیت، تهدید، بایکوت برای گرفتن امتیاز ویژه بر فراز ضوابط و مقرارات سازمانی را بروز احساسات پاک و عمیق انسانی نام نهاده و گفته است که در موارد مشابه به همین شیوه متوسل خواهد شد. یکی از نمونه‌های کاربرد این شیوه را در ارتباط با ر.منصور مسئول نشریه شاهد بودیم. و همچنین در نوشته‌ای در پاسخ مقاله محمدرضا شالگونی ر. تقی از روش خود به عنوان یک روش موثر که باعث شده است روابط پشت پرده روشن گردد… با حرارت دفاع کرده است.

تنها موردی که ر. تقی به خود انتقاد وارد دانسته ادعای او دائر بر دورزدن وی در رای گیری از طریق عدم ارسال ایمیل توسط من بوده است که پس از روشن شدن گزارشات ایمیلی رفقای هئیت تحریریه سایت ناچار شده است آن را پس بگیرد.
کمیته مرکزی سازمان با عبارت کشدار» به بخش هایی از شیوه برخورد ر- تقی انتقاد داریم» همان بخش از انتقاد ر. تقی را به خود( که غیرقابل کتمان است) پذیرفته و عملا» همانطور که ادامه گزارش نشان می‌‌دهد از برخورد به ترور شخصیت و نیز امتیاز خواهی از طریق قانون شکنی و تهدیدارگانهای سازمانی(حتی در سطح اقلیت کمیته تبلیغ و ترویج) خودداری کرده و برای وقت کشی آن را به کمیسیونی در کنگره( برای حل اختلاف؟!!!!! کدام اختلاف) حواله داده است.

این در حالی است که همه چیز مانند روز روشن است. نه فقط اسناد مربوطه در سطح سازمان به طور علنی منتشر شده بلکه کلیه ارگانهای زیر رابطه کمیته مرکزی( کمیسیون سایت، کمیته تبلیغ و ترویج) و اعضای آنها که در این مورد دستی بر آتش دارند در جلسات خود با بررسی‌های لازم، گزارش خود را برای کمیته مرکزی ارسال کرده و بر آن بوده اند که مبنای کارکمیسیون سایت «ضوابط و مقررات تاکنونی» سازمان بوده است و هماانطور که گفته شد حتی اقلیت کمیسیون تبلیغ و ترویج صراحتا» شیوه برخورد ر.تقی را محکوم کرده است. آن چه که تناقض کمیته مرکزی را به اوج خود رسانده این واقعیت است که برخلاف جلسه قبلی( که طی آن اکثریت کمیته مرکزی به گرایش اقلیت کمیته تبلیغ و ترویج رای تمایل داد) در جلسه اخیر، کمیته مرکزی پذیرفته است که مصوبات اولین کنگره سازمان و نیز خود کمیته مرکزی( ٢٨ نوامبر٢٠٠٧) کارپایه سازمان در مورد نشریه و سایت بوده و این مصوبات باید تا کنگره آینده همچنان مبنای عمل این ارگانها باشد.

اقدام غیرمسولانه کمیته مرکزی سازمان نشان می دهد ارگانی که بالاترین وظیفه را در دفاع از قانونیت سازمانی دارد علیرغم قرارهای ارگان‌های تابعه خود، به فاحش ترین شکل ممکن با قانون شکنی همراه و همیار شد ه و هر گونه امنیت کاری برای اعضای ارگانهای تابعه- که مجری تصمیمات سازمانی بوده اند- را از بین برده است.

صرفنظر از موارد بالا، در گزارش تصمیمات دو جلسه اخیر کمیته مرکزی رای‌گیری‌ها با ذکر اسامی رای دهندگان گزارش نشده است.
در آئین نامه کمیته مرکزی، فصل اداره جلسات، آمده است:» در رای گيری های مهم، اسامی موافقين و مخالفين ( اعم از اعضای اصلی يا جانشين) نيز ثبت می شود.» این اسامی اما در گزارشات مکتوم مانده و روشن نیست که مثلا» در رای گیری در مورد شیوه برخورد چند نظر وجود داشته و چه کسانی به کدام نظرات رای داده اند.

با توجه به مقدمه بالا،
و با توجه به دفع الوقت و طفره رفتن کمیته مرکزی از برخورد شفاف و صریح به هتک حرمت فردی،
با توجه به آن که کمیته مرکزی در طی این مدت به یکی از مهم ترین وظائف خود که دفاع از اساسنامه و قانونیت سازمانی است عمل نکرده است( علیرغم آن که ارگانهای تابعه در این مورد گزارشات و قضاوت خود را منتشر ساخته اند)،
من شکایت خود را به شما به عنوان ارگانی که نظارت بر اجرای مصوبات سازمانی را به عهده داشته و آخرین مرجع رسیدگی به شکایات سازمانی (در فاصله کنگره‌ها می باشد)می باشد، ارجاع می‌کنم.

رفقای گرامی کمیسیون نظارت مرکزی و رسیدگی به شکایات!

من در نامه اول خود گفته بودم :
تخریب و ترور شخصیت در ابعاد غیرقابل تصوری که ر.تقی روزبه به آن مبادرت ورزیده( بهر قصد و هدفی که می خواهد باشد) نه فقط در مغایریت کامل با اخلاق کمونیستی و مناسبات رفیقانه تشکیلاتی قرار دارد بلکه نقض فاحش مبادی اولیه احترام به شخصیت و کرامت انسانی است که هیچ جامعه ای شهروندی آن را بر نمی تابد. رفقای سازمان ما در هیچ دوره ای حتی در بطن حادترین اختلافات و انشعابات شاهد چنین هتک حرمتی از سوی هیچ کدام از مخالفین نبوده اند!

سوال اول من این است که قضاوت شما در مورد شیوه برخورد ر. تقی چیست؟ آیا این شیوه به عنوان تخریب و ترور شخصیت در سازمان ما محکوم بوده و کاربرد آن، در هر شرایطی و تحت هر بهانه ای، در مغایرت کامل به حقوق فردی اعضای سازمان است؟

در همان نامه گفته بودم:
تهدید و بایکوت به عنون یک روش برای به کرسی نشاندن نظرات و امیال فردی بر فراز قواعد کار تشکیلاتی نیز در مغایرت کامل با مبادی اولیه یک سازمان کمونیستی است. در این عرصه اساسنامه چهارچوب تنظیم مناسبات ماست. اگر قرار باشد که هر کس با تهدید و بایکوت منویات خود را به کرسی بنشاند دیگر چه چیزی باقی می ماند جز قانون جنگل ؟

سوال دوم من در این مورد این است که حتی اگر ادعای ر. تقی را بپذیریم که در مورد دو مقاله او تبعیض روا شده است آیا موارد زیر :
– تحریم شرکت در جلسه هئیت تحریریه سایت، تهدید عدم دادن مقاله به سایت سازمان، تا زمانی که برای او حق ویژه بر فراز ضوابط و مقررات سازمانی حاصل آید.
– عدم شرکت در جلسه کمیته تبلیغ و ترویج و توهین به مسئولان این کمیته طی نامه ای که کمیته تبلیغ و ترویج، از انتشتار علنی آن در سازمان خودداری کرده و از جمله توهین به ر. منصور مسئول نشریه سازمان.
– تهدید مشابه نشریه سازمان و منع مسئول آن از انتشار مقالات وی در این نشریه.
مجاز است؟
و یا نه، اعتراض باید به شیوه تشکیلاتی تا بالاترین ارگان بررسی شکایات- کمییسیون نظارت مرکزی و بررسی شکایات- و نهایتا» شکایت به کنگره بعدی سازمانی پیگیری شده و شیوه‌های به کار بسته شده قانون شکنانه و در مغایریت کامل با اساسنامه سازمان قرار دارد.

به امید پاسخ هر چه سریع تر و برای حاکم شدن قانونیت سازمانی!

با بهترین درودهای کمونیستی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: